و نيز آنچه مىگويند كه اين مثل صور معلقه‌اند ( لا في مادة و محل ) به ميزان تصحيح سنجيده نمىشود ؛ چه همچنان كه در هر صورت از صور عالم محسوس را كه عالم شهادت است مثالى در عالم مثال ، كه شهادت مضافش مىنامند هست ، همچنين هر ماده از مواد آن عالم را مثالى لا محاله در اين عالم خواهد بود ، پس صورت مثالى به مادهء مثالى قائم بوده باشد و مواد مثاليه و صور مثاليهء عالم برزخ در ازاى مواد هيولانيه و صور ماديهء عالم حس باشد . و اين مقوله سخن از آن باب است كه الهيين حكما گفته‌اند : التسبيح و التقديس غذاء الروحانيين ، و غذاء كل موجود هو ممّا خلق منه ذلك الموجود . . . » [ 1 ] . * * * در بين متأخران از حكما ، حكيم دانا و فيلسوف محقق مولانا عبد الرزاق